Op donderdag 23 april was Studievereniging Ad Interim op bezoek in de Tweede Kamer der Staten-Generaal voor een gesprek met CDA-Kamerlid Henk Jumelet. Voor de tien deelnemers was het een zeer vormende ervaring, mede door de hartelijke ontvangst van de parlementariër.

*De leden, participanten en gasten van Studievereniging Ad Interim met CDA-Kamerlid Henk Jumelet (midden) in de centrale hal van het tijdelijk gebouw van de Tweede Kamer. Foto door R. Brasser.*

In een uitgebreide voorstelronde vertelde Kamerlid Henk Jumelet hoe hij, als zoon van een predikant, in Drenthe terecht was gekomen, waarom hij zelf voor de theologische studie in Leiden had gekozen en hoe hij uiteindelijk in de politiek geraakt was. Op een vraag wat hem als theoloog in de fractie onderscheidde van zijn collega’s, corrigeerde hij de vraagsteller enigszins: “Het CDA is geen getuigenispartij, maar een waardenpartij. Alle fractieleden onderschrijven deze waarden, die geïnspireerd zijn op de Schrift. Een theoloog in de fractie heeft in principe dezelfde politieke waarden als een jurist of econoom.”

*Kamerlid Henk Jumelet vertelt over de verbouwingen aan het Binnenhof. Foto door C. Hermes.*

De parlementariër nodigde vervolgens de aanwezigen uit om te vertellen wat hen inspireerde. Zo vertelde één van de deelnemers over ontmoetingen tijdens het backpacken in Azië, en vertelde een andere deelnemer dat de recente theologische studiereis naar Bijbels Griekenland hem herinnerde waarom hij theologie studeerde. Henk Jumelet vertelde zelf dat hij werkzaam werd op een school in Enschede, niet lang na de grote vuurwerkramp aldaar, en dat hij naast docent al snel ook “de dominee” van de leerlingen werd, om hen bij te staan in verschillende soorten rouwprocessen.

In de groep leefden ook meer politieke vragen. Zo werd de vraag gesteld hoe het CDA, als vaak nuancerende “partij van het midden” de eigen standpunten overeind hield in een coalitie, waarbij wegens de minderheid in de Tweede Kamer ook nog eens constant naar meerderheden moet worden gezocht. Henk Jumelet gaf toe dat het bij bepaalde thema’s makkelijker had kunnen zijn om ongenuanceerd ergens voor of tegen te zijn en zo “de kleur op de wangen te houden”, maar dat dat niet de politieke stijl van het CDA was. Hij noemde de kwestie van uitgezette vreemdelingen als voorbeeld, die vanwege de betrokkenheid van (jonge) kinderen soms erg schrijnend is. Vanuit christelijk perspectief zijn rechtvaardigheid en barmhartigheid belangrijke drijfveren, maar niet altijd eenvoudig toe te passen.

Wegens de absolute meerderheid van rooms-katholieken aan tafel werd eveneens gevraagd waarom katholieken op het CDA zouden moeten stemmen. Henk Jumelet nuanceerde snel dat niemand op het CDA “moest” stemmen, maar dat een katholiek zich wel thuis kon voelen bij die partij. Tot grofweg een halve eeuw geleden hadden katholieken, protestanten, liberalen en socialisten hun eigen vaste partijen, kranten, omroepen et cetera. Nu kom je in een gelovige gemeenschap zowel PVV- als PvdA-stemmers tegen. Burgers onderzoeken zelf, vanuit hun waarden, welke partij zij hun vertrouwen willen geven, en voor Henk Jumelet is dat het CDA.

De dag besloot met een rondleiding door de CDA-vleugel en het kort toeschouwen van het plenair debat in de zaal van de Tweede Kamer.